Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2015

Η ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΜΕΤΡΙΩΝ, ΤΟ ΑΔΙΑΦΟΡΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ

Αυτά που συμβαίνουν στην σημερινή Βουλή (αν την πούμε Βουλή) αποτελούν τα απόνερα της χρεοκοπημένης αντιπολίτευσης και της αποθέωσης του λαϊκισμού, προσφιλής μέθοδος του πολιτικού κατεστημένου αλλά που λάτρεψε ο...λαός!!!

Με την αρχή της αντιπολίτευσης, (θρέμμα κι εγώ αυτής) και κυρίως με την ανατολή της δεκαετίας του 1980 ο ΄΄κόσμος΄΄ στην Ελλάδα ΄΄αλλάζει΄΄.  ΄΄Μεθυσμένη Πολιτεία΄΄ όλη η χώρα. Όλα αλλάζουν και άλλα παίρνουν την σειρά τους για αλλαγή.

Παιδεία. Πρώτες αλλαγές, κατάλυση και ανατροπή θεμελιωδών αξιών. Πρόσωπα νέα από το πουθενά με πολλές υποσχέσεις. Μικρές και λίγες οι σπουδές, άπειρη η γνώση στις ομαδοποιήσεις και στον κομματισμό.
Στροφή στο δικαίωμα, λησμονιά στον πραγματικό ρόλο της εκπαίδευσης. Αποπροσανατολισμός, λαϊκισμός, φτήνια, ευτελισμός και εξουσία.

Η μετάλλαξη του κράτους σε μια παρωδία άσκησης της δημοκρατίας, εμφάνισε μια δημοκρατία υβρίδιο, με τους πολίτες και κυρίως τους νέους να εκπαιδεύονται στη νέα ηθική, στα νέα δεδομένα, στο κυνήγι του εύκολου πλουτισμού σε βάρος της αξίας. Το δικαίωμα κυριάρχησε και το καθήκον εξαφανίστηκε. Η δημοκρατία των ολίγων καθιέρωσε την απαίτηση απερίσκεπτα με σημαία την πολιτική κυριαρχία του κόμματος.

Ποιος θα ήταν ο άμεσος βοηθός στην υλοποίηση ενός σχεδίου επικυριαρχίας των ολίγων και ανικάνων; Η ιδιωτική τηλεόραση, το ιδιωτικό μέσο ΄΄ενημέρωσης΄΄. Το δημόσιο είχε ήδη καταλυθεί.
Η οικονομική εξάρτηση, το αλισβερίσι ήταν το εργαλείο επιτυχίας του σχεδίου.
Άσχετοι, απαίδευτοι, ανίκανοι, με επιτυχίες στις εξετάσεις του λαϊκισμού, της στρέβλωσης, του αποπροσανατολισμού και του τυχοδιωκτισμού πήραν στα χέρια τους μια ομολογουμένως ισχυρή εξουσία, ένα θαυμάσιο εργαλείο. Έπρεπε να το χειριστούν με μαεστρία. Και το έπραξαν με εξαιρετική επιτυχία.
Έτσι στήθηκαν και γεννήθηκαν τα νέα τζάκια, οι νέοι βαθύπλουτοι νεο-Έλληνες.

Στήθηκε η ΄΄τηλεοπτική δημοκρατία΄΄ (δεν διαφέρει από το σήμερα), η οποία υποκατέστησε τις λειτουργίες μιας κανονικής δημοκρατίας, μιας αξιακής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Δημιούργησε τα μελλοντικά αστέρια της πολιτικής νεο-νομενκλατούρας, μιας νέας ιδεοληπτικής δημοκρατίας, που ήθελε να αγγίξει τον μπολσεβίκο όχι όμως να του χαρίσει την εξουσία. Δεν δούλεψε για εκείνον αλλά για τον εαυτό της, για την δική της απόλυτη κυριαρχία.

Ο λαϊκισμός πέρασε στην έντυπη δημοσιογραφία, στήθηκαν ΄΄νεα μαγαζιά΄΄, μοιράστηκε η πίτα, το χρήμα.  Επομένως κάθε άλλη φωνή ήταν καταδικασμένη στην αφάνεια και στο περιθώριο. Κι αν φώναζε κάποιος ίσως να βρίσκονταν στο μέρος της κοινωνικής αναξιοπρέπειας, ΄΄κοινώς φτύσιμο΄΄.

Όλο το δημόσιο αποτέλεσε τον κάδο εξυπηρέτησης κάθε μορφής πελατειακής σχέσης αρκεί να είχες απαρνηθεί τις ....αξίες!!! Βιομηχανία ρουσφετιών. (τα ίδια ισχύουν και σήμερα. Κάντε μια βόλτα μέσα στον δήμο και θα το διαπιστώσετε)

Δυστυχώς υπέκυψε στην ορμητική αυτή λαίλαπα και ο πνευματικός κόσμος της χώρας, προπύργιο και θεματοφύλακας των ανθρώπινων αξιών και των αξιών μας ως έθνος. Περιορίστηκαν σε ιδιωτικούς χώρους δραστηριότητας της πνευματικής εξέλιξης όσοι παρέμειναν στις αξίες. Άλλωστε η κοινωνία δέχθηκε την ορμητική αυτή αλλαγή με ικανοποίηση και άρα διαπίστωσε ότι δεν είχε την ανάγκη του πνευματικού κόσμου!!
Όμως αυτοί οι σταθεροί στις αξίες παρέμειναν στον χώρο τους, δεν επέτρεψαν την διάβρωση από τους μολυσμένους ιούς. 

Ο νεο-Έλληνας ετοιμάζονταν για τα επόμενα σπουδαία χρόνια της...μεταπολιτευτικής ΄΄δημιουργίας΄΄. Προϊόν αυτής της διεργασίας ήταν π.χ. οι Τσοχατζόπουλοι, που ίσως αυτοί να ήταν και παρανυχίδα στα νεο-δημιουργήματα της μετάλλαξης της κοινωνίας και του πολιτικού νεο- κατεστημένου.

Ο χρόνος πέρασε πάνω από τις νέες γενιές Ελλήνων αφήνοντας ανάγλυφα και έντονα τους νέους χαρακτήρες, νέες δομές κοινωνικής και οικονομικής φιλοσοφίας. 
Οι νέοι της εποχής εκείνης έγιναν τα κυρίαρχα όργανα άσκησης πολιτικής. Πολιτικής με τα χαρακτηριστικά της επιφανειακής και ανάξιας δημοκρατίας ωστόσο άριστα ικανής να επιβληθεί το νέο στάτους στην χώρα. Κι αυτό το νέο στάτους το γευόμαστε σήμερα με τις εικόνες της σημερινής Βουλής, της σημερινής ηγεσίας του Εθνικού κοινοβουλίου, της ηγεσίας της χώρας, πολιτικής ηγεσίας, συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης.

Η ψευτομαγκιά, το ψυτοδίλημμα, η ψευτοδημοκρατία, ο τυχοδιωκτισμός, το ξέκωλλο και το ανοιχτό πουκάμισο ή γενικώς η ενδυματική επιλογή είναι η ουσία της επιρροής στην πολιτική. Η εκτόξευση άσχετων πολιτικών αποφθεγμάτων είναι η πρόκληση για τον ψηφοφόρο.
Λεκτικές μαγκιές του τύπου ΄΄στα τέσσερα΄΄είναι η εξυπνάδα, η προοδευτικότητα και ο πατριωτισμός.
Η ανάληψη ισχυρών θέσεων στην λειτουργία του κράτους από ανίκανων, αγράμματων, απαίδευτων και  νεόφερτων στο προσκήνιο στρέβλωσε την πραγματικότητα, αλλοίωσε την πορεία της χώρας, την εξ έτρεψε από την πολιτιστική, διαχρονική της πορεία (αυτά είπε και πρόσφατα ο Μ. Θεοδωράκης, ποιος όμως τον άκουσε;). 

Η μεταπολίτευση έθρεψε ένα τέρας στην φιλοσοφία του νεοέλληνα, το τέρας της καπατσοσύνης, του καιροσκοπισμού και του ψεύδους. Το εκπαίδευσε στην αλλοτρίωση, στον φαρισαϊσμό, στην υποκρισία. 

Η κοινωνία έμαθε να στηρίζει αυτό το τέρας γιατί ήταν μέρος της ίδιας του της ζωής. Οι αλλαλαγμοί μέθοδος της πολιτικής επιβολής.
Η σκέψη, η πνευματικότητα, η αξιοσύνη και η ελεύθερη αδέσμευτη βούληση λείπουν από την σημερινή πραγματικότητα. Προξενεί θλίψη η απουσία της αυτογνωσίας. 

Αυτή η εικόνα καλλιεργείται και σήμερα, αυτή την πραγματικότητα επιθυμεί το πολιτικό κατεστημένο. 
Ο κατακερματισμός των κομμάτων, η τεράστια διασπορά της εκλογικής δύναμης, ο πληθωρισμός του λαϊκισμού, ο πολιτικός λόγος του τίποτα, ο ευτελιστικός λόγος της υποτιθέμενης αριστερής κουλτούρας, η παντελής έλλειψη επιχειρήματος και η μειλίχια σκόπιμη νηπιακή φτιασιδωτή εμφάνιση  είναι τα απόνερα, τα απολιθώματα της μεταπολίτευσης της θολούρας, της απαξίας και της υποβάθμισης μιας περήφανης Ελληνικής κουλτούρας.
Κουλτούρα επιπέδου, που ο γραμματέας κυβερνώντος κόμματος κατάφερε (μαγκιά!!) να μην έχει υπηρετήσει την θητεία του μέχρι σήμερα ύστερα από παρέλευση πολλών ετών.
Ανάγκη λόγω κατοχής της εξουσίας να παραιτηθεί για να υπηρετήσει.... 
Άλλως τι θα γινόταν;

Μην ξαφνιάζει, λοιπόν εκείνους που στάθηκαν σταθεροί, ακλόνητοι στις αξίες έστω και με τεράστιο προσωπικό, κοινωνικό και οικονομικό κόστος.
Το πολιτικό σύστημα θα ξεβάψει ακόμη και εκείνους που ο Ελληνικός λαός έστειλε στο σπίτι τους από πολλά χρόνια και θα τους φέρει στο προσκήνιο. Θα τους προσφέρει στο...πιάτο ως την πρόοδο, την δημοκρατία, την προσφορά, την ανιδιοτέλεια αλλά και την ελπίδα για την ....πατρίδα.
Αυτοί οι κύριοι που ξεθάβουν και θάβουν ό,τι εξυπηρετεί πρόσκαιρα, αυτοί ομολογούν δημοσίως την αποτυχία τους και τις λάθος επιλογές τους, έτσι απλά και ξεδιάντροπα.

Οι εκλογές αυτές που έρχονται ας είναι η ταφόπλακα της ανάξιας και αποτυχημένης μεταπολίτευσης. Ας κλείσει ο Ελληνικός λαός οριστικά την πόρτα στα τραγικά λάθη και  στους υπαίτιους αυτής της καταστροφικής πορείας. Να κλείσει τα αυτιά του και τα μάτια του, να οργανώσει την σκέψη του, να επικαλεστεί την εμπειρία του και να αποφασίσει με μυαλό και όχι με συναίσθημα.

Αυτή είναι η λύση στο πρόβλημα της χώρας.