Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

Ένας πλανήτης σαν τη Γη στον Εγγύτατο του Κενταύρου;

Αστρονόμοι ανακοίνωσαν στο περιοδικό Nature, την ανακάλυψη ενός πλανήτη στο μέγεθος της Γης, που ονομάστηκε Proxima b (Εγγύτατος β) και βρίσκεται στην κατοικίσιμη ζώνη του Εγγύτατου του Κενταύρου. Ο Εγγύτατος του Κενταύρου (Proxima Centauri) είναι το πλησιέστερο άστρο πέραν του ηλιακού μας συστήματος – βρίσκεται σε απόσταση μόλις 4,24 έτη φωτός από τη Γη.
Η ελάχιστη μάζα του εξωπλανήτη είναι 1,3 φορές η μάζα της Γης και βρίσκεται σε τέτοια απόσταση από το άστρο του, που επιτρέπει την ύπαρξη νερού σε υγρή μορφή, ένα χαρακτηριστικό κρίσιμης σημασίας για την ύπαρξη ζωής.
Οι αστρονόμοι εκτιμούν πως όταν (;) αρχίσει η «εποχή των διαστρικών ταξιδιών» , ο Proxima b θα αποτελέσει πιθανότατα τον πρώτο μας σταθμό.
Το ενδιαφέρον, πέρα από την ανακάλυψη ενός ακόμα – έστω και του πιο κοντινού  – εξωπλανήτη, είναι η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για την ανακάλυψή του. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Kepler δεν είναι το μοναδικό εργαλείο για την ανακάλυψη εξωπλανητών. Υπάρχει και η μέθοδος της ακτινικής ταχύτητας (Radial Velocity -The First Method that Worked) που χρησιμοποιήθηκε στην ανακάλυψη του Proxima b.

Τέλος ας δούμε μερικές κρίσιμες ερωτήσεις και τις απαντήσεις των αστρονόμων που πραγματοποίησαν την έρευνα, σε σύγκριση με τα σχετικά δημοσιεύματα που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο:
Ερ: Ανακαλύψατε έναν γήινο πλανήτη;
Απ: Δεν το γνωρίζουμε σίγουρα. (…)
Ερ: Έχετε βρει έναν ξάδερφο της Γης;
Απ: Όχι ακόμα (…)
Ερ: Μπορεί να υπάρχει ζωή σ’ αυτόν το πλανήτη;
Απ: Ο πλανήτης βρίσκεται στη σωστή θέση ώστε η θερμοκρασία στην επιφάνειά του να επιτρέπει την παρουσία νερού σε υγρή μορφή. Ωστόσο, το ερώτημα της κατοικισιμότητας είναι αρκετά περίπλοκο (…).
Ερ: Μπορεί να αναπτυχθεί ζωή σ’ αυτόν τον πλανήτη;
Απ: Αυτό το πλανητικό σύστημα είναι διαφορετικό από το δικό μας (…)

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΑΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: ΤΟ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΙΔΙΟΡΡΥΘΜΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΥ

 ζωή και το έργο κάθε επιστήμονα είναι ένα πραγματικό μυστήριο. Οταν όμως αυτός ο επιστήμονας είναι τόσο εσωστρεφής και… παράξενος όσο ο Χρήστος Παπακυριακόπουλος, τότε είναι απόλυτα λογικό να έχει παραμείνει στην αφάνεια, παρά την τεράστια μαθηματική του συνεισφορά. Με αφορμή τα 100 χρόνια από την γέννηση του, οργανώθηκε μία πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία στο Μουσείο Μπενάκη, με τον κ. Απόστολο Δοξιάδη και τον καθηγητή Αντώνη Μελά να εξηγούν το μεγαλείο του έργου, αλλά και της αφοσίωσης του ταλαντούχου Ελληνα μαθηματικού στην επιστήμη.
christos_papakyriakopoulos
Το τεράστιο έργο του αδικημένου ιδιόρρυθμου Ελληνα μαθηματικού
Η ιδιαιτερότητα του μαθηματικού επαγγέλματος – Ο λόγος που ένας τόσο σημαντικός μαθηματικός έμεινε άγνωστος
Είναι πραγματικά δύσκολο για έναν άνθρωπο που δεν ανήκει στην επιστημονική κοινότητα να κρίνει το έργο ενός μαθηματικού. Ενας καλός αρχιτέκτονας, για παράδειγμα, μπορεί να αναγνωριστεί από την κοινωνία, όμως ένας καλός μαθηματικός δεν μπορεί να αρκεστεί στις… αποδείξεις του για να γίνει γνωστός. Οι μαθηματικές εξισώσεις είναι δυσνόητες και αποκρουστικές για το ευρύ κοινό, σε αντίθεση με ένα ωραίο κτίριο. Για αυτό το λόγο, η φήμη των περισσότερων επιστημόνων καθορίζεται σε τεράστιο βαθμό από την κοινωνικότητα τους, ένα στοιχείο που ο «Πάπα» δεν κατείχε ούτε στο ελάχιστο.
Ζώντας μια ζωή απομονωμένος, περνώντας το μεγαλύτερο κομμάτι της μέρας του στο γραφείο του, μένοντας μακριά από διαλέξεις και ομιλίες όπου θα μπορούσε να «μοιραστεί» τις μαθηματικές του γνώσεις, ο Παπακυριακόπουλος έζησε μια ζωή πλήρως αφοσιωμένη στα μαθηματικά. Μέσα στην επιστημονική κοινότητα διατηρούσε ένα πολύ αξιοσέβαστο όνομα, το οποίο όμως εξαφανιζόταν αμέσως όταν βρισκόταν εκτός του πανεπιστημίου του Πρίνστον. Πέραν αυτού όμως, η μαύρη πέτρα που έριξε πίσω του όταν έπαιρνε το καράβι για τις Η.Π.Α οδήγησε στο αποτέλεσμα, όπως πολύ έξυπνα σχολίασε ο κ. Δοξιάδης, να τον γνωρίζουν περισσότεροι Αμερικανοί απ’ ο,τι Ελληνες.
Τα πρώτα βήματα του «Πάπα» – Τα μαθηματικά και ο Παγκόσμιος Πόλεμος
Γιος πλούσιας και αστικής οικογένειας, ο «Πάπα» όπως τον φώναζε ο στενός του κύκλος, αποφοίτησε από το Βαρβάκειο και το 1933 εισήχθη στην σχολή Πολιτικών Μηχανικών του Μετσοβείου Πολυτεχνείου. Γρήγορα όμως ανακάλυψε πως το ενδιαφέρον του βρισκόταν αποκλειστικά στον τομέα των μαθηματικών. Ετσι, παρά τις έντονες διαφωνίες του με καθηγητές και γονείς, κατάφερε μετά από τρία χρόνια να μετεγγραφεί στη Μαθηματική Σχολή της Αθήνας.
Ηδη από το 1938 ο «Πάπα» είχε αποκτήσει πτυχίο μαθηματικού, όμως οι ιστορικές εξελίξεις στην Ελλάδα πήγαν πίσω τις σπουδές του. Με το ξέσπασμα του πολέμου κατατάχθηκε στο στρατό και βρέθηκε στο αλβανικό μέτωπο. Κατά την διάρκεια της κατοχής έγραψε την διδακτορική του διατριβή και λίγους μήνες μετά την απελευθέρωση ανέλαβε βοηθός καθηγητή στο τμήμα Πολιτικών Μηχανικών. Η θέση αυτή όμως δεν τον κάλυπτε καθόλου, ενώ παράλληλα το εμφυλιακό κλίμα στην Ελλάδα και οι αριστερές του πεποιθήσεις στέκονταν εμπόδια στην καριέρα του.
Η κλίση του προς την Τοπολογία – Το μεγάλο βήμα προς την Αμερική και το πανεπιστήμιο του Πρίνστον
Η μόνη σκέψη του «Πάπα» περιστρεφόταν συνεχώς γύρω από την έρευνα. Μάλιστα, ο κλάδος των μαθηματικών που ενδιέφερε τον Ελληνα επιστήμονα ήταν η Τοπολογία, που τότε βρισκόταν σε… εμβρυακό στάδιο. Η Ελλάδα δεν προσφερόταν για έρευνα πάνω σε έναν τόσο καινούργιο κλάδο των μαθηματικών και έτσι ο Παπακυριακόπουλος μελέτησε μόνος του ξενόγλωσσα βιβλία για να συνεχίσει το έργο του. Το 1948 έστειλε μια επιστολή στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον, όπου ισχυριζόταν ότι είχε αποδείξει ένα βασικό λήμμα της Τοπολογίας. Παρόλο που η απόδειξη του ήταν λανθασμένη, του προσφέρθηκε μια θέση ερευνητή καθώς εκτιμήθηκε η ανεπτυγμένη μαθηματική του σκέψη.
Το μεγάλο βήμα στην ζωή του «Πάπα» είχε γίνει. Ενθουσιασμένος με τις εξαιρετικές δυνατότητες που του παρείχε το πανεπιστήμιο, αφοσιώθηκε ακόμα περισσότερο στην αγαπημένη του επιστήμη. Οι δραστηριότητες του πέραν της μαθηματικής έρευνας ήταν πλέον μηδαμινές. Ακόμα και στους επιστημονικούς κύκλους, παρότι είχε αποκτήσει τεράστιο κύρος, δεν διατηρούσε επαφές με κανέναν συνάδερφο του.
Ο κλάδος των μαθηματικών που εργάστηκε ο «Πάπα» – Μια… διαφορετική γεωμετρία
Ο… ασκητικός τρόπος ζωής του «Πάπα» απέδωσε καρπούς, αφού μετά από περίπου εννιά χρόνια έρευνας κατάφερε να αποδείξει το λήμμα που του είχε προσφέρει θέση στο πανεπιστήμιο του Πρίνστον. Πλέον ήταν ένας αναγνωρισμένος μαθηματικός, ένας από τους πρώτους σπουδαίους τοπολόγους. Τί σημαίνει όμως η έννοια της Τοπολογίας;
Πρόκειται για έναν κλάδο των μαθηματικών που μοιάζει περισσότερο με γεωμετρία, όμως εξετάζει τα σχήματα με εντελώς διαφορετικά κριτήρια. Για έναν τοπολόγο, η όψη ενός κύκλου και ενός τριγώνου ήταν ακριβώς η ίδια, σε αντίθεση με έναν γεωμέτρη. Ενώ ο γεωμέτρης εξετάζει μήκη, γωνίες και λοιπά χαρακτηριστικά, ένας τοπολόγος εστιάζει στην «κλειστότητα» ενός σχήματος. Τρίγωνο και κύκλος είναι δύο κλειστά σχήματα, στα οποία οι γραμμές που τα αποτελούν δεν περιπλέκονται. Μπορεί να φαίνεται απλό και τετριμμένο, όμως όταν τα σχήματα δυσκολεύουν τότε η έρευνα γίνεται πραγματικός… εφιάλτης.
Το πρακτικό πρόβλημα της Τοπολογίας βρισκόταν στα περίπλοκα σχήματα, όπου δεν μπορούσαν να εφαρμοστούν οι γεωμετρικές ιδιότητες. Σκεφτείτε για παράδειγμα ένα δρόμο σε σχήμα «οκταριού». Αν κάποιος ήθελε να διασχίσει τον δρόμο χωρίς να περάσει από την διασταύρωση, θα έπρεπε να κατασκευάσει μια γέφυρα. Να περάσει δηλαδή στην τρίτη διάσταση, αυτή του ύψους. Οταν όμως αντίστοιχα προβλήματα εμφανίζονταν στις τρεις διαστάσεις, τότε χρειαζόταν μια τέταρτη διάσταση για να τα λύσει. Αυτή η διάσταση όμως δεν μπορούσε να γίνει κατανοητή μέσω της διαίσθησης.
Οι μεγάλες διακρίσεις του Ελληνα μαθηματικού – Το μειονέκτημα του που τον άφησε αδικημένο
Ο «Πάπα» εργάστηκε σε όλη του ζωή πάνω σε προβλήματα τοπολογίας. Κλεισμένος στο γραφείο του, απόμακρος και απρόσιτος, κατάφερε να αποδείξει τρία βασικά λήμματα Τοπολογίας, ανάμεσα τους και αυτό του Ντεν, το οποίο του εξασφάλισε το πρώτο βραβείο Βέμπλεν στην ιστορία, την ανώτατη μαθηματική διάκριση στον τομέα της γεωμετρίας. Το έργο του Ελληνα μαθηματικού ήταν βάση για την εξέλιξη της Τοπολογίας τα επόμενα χρόνια. Η αξία των αποδείξεων του ήταν αρκετή για να τον τοποθετήσει ανάμεσα στη λίστα με τους μεγαλύτερους μαθηματικούς. Πρόκειται για έναν σημαντικότατο επιστήμονα, πόσο μάλλον για τα ελληνικά δεδομένα.
Οπως ανέφερε και ο κ.Δοξιάδης όμως, δεν αρκεί το καθαρά επιστημονικό έργο ενός μαθηματικού για να τον κάνει γνωστό. Ο Παπακυριακόπουλος ποτέ δεν ασχολήθηκε με κάτι άλλο πλην των μαθηματικών, ποτέ δεν ασχολήθηκε με την διάδοση των γνώσεων του, ενώ όταν του προσφέρθηκε η θέση του καθηγητή την αρνήθηκε αμέσως, καθώς δεν επιθυμούσε καμία επαφή με την διδακτική. Με αυτόν τον τρόπο ένας πραγματικός μαχητής των μαθηματικών, δυστυχώς έμεινε… αδικημένος αν αναλογιστεί κανείς το τεράστιο του έργο. Ενας μαθηματικός που συγκαταλεγόταν στα μεγάλα μυαλά της γενιάς του, στους προπάτορες της Τοπολογίας, κατέληξε να λησμονηθεί μετά από λίγα χρόνια και να μην γίνει ποτέ γνωστός στην πατρίδα του.
Ενα παράδειγμα για να συνειδητοποιήσει κανείς το «μέγεθος» του Χρήστου Παπακυριακόπουλου, συναντάται στην συνομιλία που είχε ο κ.Δοξιάδης με τον Σάμιουελ Άιλενμπεργκ, τον πατέρα της Θεωρίας Κατηγοριών. Ρωτώντας τον αν υπάρχει κάποιος Ελληνας μαθηματικός εν ζωή που να μπορεί να συγκριθεί με τον Ευκλείδη ή τον Αρχιμήδη, πήρε από την αυθόρμητη απάντηση: «Μα φυσικά. Ο “Πάπα”!»

O ΚΥΡΙΟΣ ΤΙΜ ΠΟΥ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΤΟ WWW ΚΙ ΕΤΣΙ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΣΑΣ

Το διαδίκτυο άρχισε να λειτουργεί για όλο τον κόσμο σαν σήμερα πριν από 25 χρόνια. Ευχαριστούμε τον φυσικό Τιμ Μπέρνερς Λι και άλλους πρωτοπόρους του διαδικτύου, γιατί χάρη σε αυτούς ο κόσμος μας έγινε πιο ανοιχτός και προσβάσιμος.
O Τιμ Μπέρνερς Λι είχε πάντα τρέλα με την τεχνολογία. Κατασκεύασε τον πρώτο του υπολογιστή, με παλιά ηλεκτρονικά εξαρτήματα και ένα κολλητήρι. Στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, που σπούδασε, φυσική συνελήφθη ως χάκερ.
Δούλεψε στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Φυσικής Στοιχειωδών Σωματιδίων (CERN), όπου επινόησε το πρόγραμμα Enquire, πρόδρομο του Παγκόσμιου Ιστού, για να παρακολουθεί τον τεράστιο αριθμό ερευνητών και προγραμμάτων του ιδρύματος. Το Enquire όμως δεν δόθηκε ποτέ για χρήση στο κοινό. Ο Μπέρνερς δεν σταμάτησε ποτέ να ψάχνει τρόπους, για να στήσει ένα παγκόσμιο σύστημα διακίνησης πληροφοριών.
Ήθελε το σύστημα αυτό να είναι γρήγορο, πολύγλωσσο και ανεξάρτητο από την πλατφόρμα του κάθε υπολογιστή. Όταν τελικά το σχεδίασε, έγραψε ένα υπόμνημα στη διοίκηση του CERN, χωρίς να πάρει απάντηση. Δεν απογοητεύθηκε όμως. Συνέχισε την έρευνα πάνω σε επιστημονικές μελέτες και ανακαλύψεις προηγούμενων ετών.
Έτσι δημιούργησε τη γλώσσα επικοινωνίας των υπολογιστών στο διαδίκτυο, γνωστή και ως πρωτόκολλο http (hypertext transfer protocol). Επινόησε επίσης έναν τρόπο αναγνώρισης κάθε «εγγράφου», αποδίδοντάς του ένα μοναδικό παγκόσμιο αναγνωριστικό (Universal Resource Identifier), μαζί με ένα αναγνωριστικό διεύθυνσης.
Τα δύο αυτά χαρακτηριστικά συνδυάστηκαν και σήμερα αποτελούν τo URL Ενιαίο Χαρακτηριστικό Εντοπισμού (Uniform Resource Locator). Το 1990 ολοκλήρωσε τη δημιουργία του πρώτου προγράμματος περιήγησης (browser), έπρεπε όμως να δημιουργήσει και ένα πρόγραμμα εξυπηρέτησης (server) και μια γλώσσα για την περιγραφή του εγγράφου. Έτσι, επινόησε τη γλώσσα HTML (HyperText Markup Language).
Το 1991 τα είχε ετοιμάσει όλα και, μη έχοντας ακόμη επίσημη απάντηση από το CERN, δημιούργησε τον πρώτο server, τον info.cern.ch., διαθέτοντας παράλληλα ελεύθερα το πρόγραμμα περιήγησης και το λογισμικό του server μέσω του Διαδικτύου.Sir-Tim-Berners-Lee-Inventor-of-Internet Παράλληλα, άρχισε να «διαφημίζει» το δημιούργημά του μέσω των Ομάδων Νέων (Newsgroups).
Σύντομα άρχισε να επικοινωνεί με χρήστες και να βελτιώνει τη δημιουργία του, χρησιμοποιώντας τις υποδείξεις τους. Οι χρήστες του Παγκόσμιου Ιστού (World Wide Web), άρχισαν να αυξάνονται αλματωδώς. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ήταν πολύ πιο εύκολο και εξυπηρετικό να «δημοσιεύουν» τις πληροφορίες τους σε μια ιστοσελίδα, αντί να απαντούν σε πολυάριθμα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.
Η υπηρεσία του Παγκόσμιου Ιστού είναι σήμερα η δημοφιλέστερη στο Διαδίκτυο, με περισσότερες από 25 δισεκατομμύρια δημοσιευμένες σελίδες και περίπου 1,3 δις. χρήστες παγκοσμίως, αριθμός που αυξάνεται μέρα με την ημέρα.
Ο Τιμ Μπέρνερς Λι έχει πολλές διακρίσεις στο βιογραφικό του. Έχει χριστεί Ιππότης της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και έχει λάβει το παράσημο εξαίρετων υπηρεσιών (Order of Merit) από τη Βασίλισσα της Αγγλίας. Είναι ο εφευρέτης του Παγκόσμιου Ιστού, γνωστός και ως www, πάνω στον οποίο βασίζεται η λειτουργία του διαδικτύου. Το περιοδικό TIME τον κατέταξε ανάμεσα σε ένα από τα 100 λαμπρότερα πνεύματα του αιώνα, καθώς η επινόησή του «μεταμόρφωσε» τον κόσμο. Άλλαξε τα στάνταρ στην ανταλλαγή πληροφοριών, στην καθημερινότητα, στη διακίνηση και το εμπόριο αγαθών, την εκπαίδευση, τα ταξίδια, την ενημέρωση και τις χρηματοοικονομικές συναλλαγές.
Πηγή: Wikipedia

Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2016

Ο ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Ο 10ος ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!!




Βρίσκεται στον νομό Αιτωλοακαρνανίας στην περιοχήΠερδικάκη και στον επαρχιακό δρόμο που συνδέει Το Πατιόπουλο με το Περδικάκη.
Είναι έυλογο να σκεφθεί κανείς τι γίνεται τον χειμώνα με τις βροχές.
Τέτοιο δρόμο είχαμε την τύχη να οδηγήσουμε στα ορεινά του νομού Καρδίτσας στην πλευρά των Αγράφων και μάλιστα χειμώνα καιρό....  η ψυχή μας στην ...κούλουρη!!!!

Ο ΖΕΝΙΑΛ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΡΕΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ

Καλησπέρα σας,
Θα ήθελα την βοήθεια σας για να βρούμε ένα σπιτικό για τον Ζενιαλ καθώς σε 1 μήνα μετακομίζω στο Δουβλίνο.
Ο Ζενιάλ είναι ημίαιμο λαμπραντόρ 2 ετών, 35 κιλά στειρωμένος κ τσιπαρισμένος.
Έχει πάρει την βασική εκπαίδευση και είναι απίστευτα υπάκουος, ήρεμος και αγαπησιάρης.
Έχει μεγαλώσει μέσα στο σπίτι με παιδιά αλλά αγαπάει την αυλή!
Δεν γαβγίζει κ δεν έχει τσακωθεί ποτέ με άλλα σκυλιά.
​  
Είναι ένας γατούλης πραγματικά.
Αυτό το Εξαιρετικό σκυλί δυστυχώς πρέπει να το αποχωριστώ καθώς λόγω της δουλειάς μου πρέπει να φύγω από την χώρα.
Θα εκτιμούσα αν κοινοποιούσατε τις φωτογραφίες του και το τηλέφωνο μου.
Ο Ζενιάλ θα δοθεί με συμβόλαιο υιοθεσίας καθώς είναι τσιπαρισμένος και δηλωμένος στον Δήμο που ζει. Επίσης θα δοθούν δωρεάν το σπίτι του κ όλα του τα υπάρχοντα.
Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Με εκτίμηση,
Κατσάνη Θεοδώρα
6984.268.247


Ο Ζενιαλ βρισκεται στα Βριλησσια κ ειναι δηλωμενος σε αυτον τον Δημο!
​  
Συνημμενα σας αποστελλω φωτογραφιες του.

Ο αρ. τσιπ ειναι  941 0000 1452 7013
​.​
Συμφωνω να ταξιδεψει σε αλλη πολη, εχουμε κανει απειρα ταξιδια λογω της δουλεια μου με τρενο κ πλοιο.

Εχει γινει κοινοποιηση στο facebook στην σελιδα της Ελληνικης Φιλοζωικης Εταιρειας στις 5/8/16

Σας παρακαλω βοηθηστε με να του βρουμε καποιον ανθρωπο που θα τον αγαπαει και θα τον φροντιζει τουλαχιστον οσο εγω.

Στην διαθεση σας οτι με χρειαστειτε.

Ευχαριστω

Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2016

SOS!!!! ΧΑΘΗΚΕ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ! Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

13882418_10210252125598425_8085020456486127919_n

ΥΠΕΡΕΠΕΙΓΟΝ    ΠΡΟΣΟΧΗ   ΠΡΟΣΟΧΗ !!!!

Τα ξημερώματα της Παρασκευής χάθηκε ο Κωνσταντίνος. 
 φορούσε μια άσπρη μπλούζα κι ένα μπλε σορτς. Έχει ύψος 1,75 cm και ζυγίζει 55 κιλά. Τα μάτια και τα μαλλιά του είναι καστανά. Ας βοηθήσουμε όλοι να εντοπιστεί ο μικρός και να επιστρέψει στην οικογενειά του που τον αναζητά.

Οι γονεις του Γιώργος και Ιουλία, όπως και όλοι μας, παρακαλούν όποιος γνωρίζει κάτι ή αντιληφθεί κάτι να επικοινωνήσει αμέσως είτε με την αστυνομία είτε στα τηλέφωνα:
6932636580 – 6973276823. 

Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2016

Όσοι διαβάζουν βιβλία ζουν περισσότερο

Η ανάγνωση βιβλίων μας χαρίζει χρόνια

Ακόμα και μισή ώρα διάβασμα κάθε μέρα προσφέρει στην υγεία των βιβλιοφάγων σημαντικά οφέλη παρατείνοντας παράλληλα το προσδόκιμο ζωής τους
Η ανάγνωση βιβλίων όχι μόνο κάνει καλό στο μυαλό και στον ίδιο τον εγκέφαλο απομακρύνοντας την πιθανότητα εκδήλωσης άνοιας – κάτι ήδη γνωστό- αλλά συνδέεται και με μεγαλύτερη διάρκεια ζωής.
Οι άνθρωποι που διαβάζουν ένα βιβλίο έστω και για μισή ώρα κάθε μέρα (συνολικά 3,5 ώρες την εβδομάδα), μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου κατά περίπου 20%, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα. Το όφελος από την ανάγνωση εφημερίδων και περιοδικών είναι πολύ μικρότερο.
Μελέτη για βιβλιοφάγους
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια επιδημιολογίας Μπέκα Λέβι της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Γιέιλ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό κοινωνικής ιατρικής «Social Science and Medicine», ανέλυσαν στοιχεία για 3.635 ανθρώπους, συσχετίζοντας τις αναγνωστικές συνήθειες καθενός, με τη γενικότερη κατάσταση της υγείας του σε βάθος 12 ετών.
Διαπιστώθηκε ότι όσοι διάβαζαν περίπου 3,5 ώρες την εβδομάδα, ήταν κατά μέσο όρο 17% λιγότερο πιθανό να πεθάνουν πρόωρα από οποιοδήποτε αίτιο, ενώ για όσους διάβαζαν πάνω από 3,5 ώρες εβδομαδιαίως η πιθανότητα ήταν 23% μικρότερη.
Στη διάρκεια της 12ετούς μελέτης, πέθαναν το 27% των αναγνωστών βιβλίων και το 33% όσων δεν διάβαζαν καθόλου βιβλία. Όσα περισσότερα βιβλία διάβαζε κάποιος, τόσο μειωνόταν ο κίνδυνος θανάτου του.
Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η ανάγνωση βιβλίων βοηθά στον ύπνο, στην ψυχική διάθεση, στην καθυστέρηση της νόσου Αλτσχάιμερ κ.α.
Η νέα μελέτη, σύμφωνα με τη Λέβι, δείχνει ότι «η ανάγνωση βιβλίων ακόμη και για μισή ώρα καθημερινά προσφέρει σημαντικό πλεονέκτημα επιβίωσης, σε σχέση με όσους δεν διαβάζουν καθόλου. Και αυτό το πλεονέκτημα για τους αναγνώστες των βιβλίων ισχύει άσχετα με το εισόδημά τους, την μόρφωσή τους, την εξυπνάδα τους, το φύλο τους, την ηλικία τους, την οικογενειακή κατάστασή τους ή άλλες παραμέτρους».
Άλλο πράγμα το βιβλίο
Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι τα βιβλία προάγουν το λεγόμενο βαθύ και αφοσιωμένο διάβασμα – περισσότερο από τις εφημερίδες, τα περιοδικά ή τις αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα – πράγμα που ωφελεί περισσότερο το νου και τον εγκέφαλο. Επιπλέον, το λεξιλόγιο, η λογική, η συγκέντρωση και η κριτική σκέψη ευνοούνται από τα βιβλία, ιδιότητες που επίσης συμβάλλουν στο πλεονέκτημα επιβίωσης που χαρίζει η ανάγνωσή τους.
Η έρευνα δεν έκανε διάκριση για το είδος των βιβλίων, όμως οι περισσότεροι συμμετέχοντες διάβαζαν λογοτεχνία. Μια μελλοντική έρευνα θα μελετήσει τις ωφέλειες των βιβλίων σε μεγαλύτερο βάθος, αναζητώντας απαντήσεις στο κατά πόσο τα ηλεκτρονικά βιβλία έχουν το ίδιο όφελος με τα παραδοσιακά έντυπα βιβλία, αν κάποιο είδος βιβλίων είναι σαφώς πιο «υγιεινό» κ.α.
Οι ερευνητές επεσήμαναν επίσης ότι ο μέσος άνθρωπος που συμμετείχε στην μελέτη, αφιέρωνε 3,9 ώρες την εβδομάδα στα βιβλία και 6,1 ώρες σε εφημερίδες και περιοδικά. Όπως είπαν, αν αυτή η τάση αντιστρεφόταν υπέρ των βιβλίων, θα υπήρχε μεγαλύτερο όφελος για την υγεία.

Τετάρτη, 3 Αυγούστου 2016

Το ανθρώπινο είδος θα χαθεί αν δεν αλλάξουμε στάση απέναντι στα χρήματα και στον πλούτο

… σύμφωνα με τον Stephen Hawking


Απαισιόδοξος για το μέλλον δηλώνει ο Στίβεν Χόκινγκ και σε δοκίμιο του στην εφημερίδα Guardian, προειδοποιεί ότι το ανθρώπινο είδος θα χαθεί, αν συνεχιστεί η προ Brexit στάση των ανθρώπων για τα χρήματα και τον πλούτο.
Καλεί τη Βρετανία μετά την έξοδό της από την Ευρωπαϊκή Ένωση, να αναθεώρησει την αξία του χρήματος και του πλούτου, ώστε να υπάρξει ελπίδα για το μέλλον. Μάλιστα εκτιμά, ότι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος επηρεάστηκε από τον τρόπο με τον οποίο ιεραρχεί η σύγχρονη κοινωνία τα υλικά αγαθά.
Όσο για τις συνέπειες του δημοψηφίσματος, αυτές εκτιμά ότι θα έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην επιστημονική έρευνα. Όπως τονίζει ο διάσημος Βρετανός θεωρητικός φυσικός, το Brexit θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στις επιχορηγήσεις για έρευνες σε μαθητές με προβλήματα αναπηρίας.
«Έχω μιλήσει στο παρελθόν για την ανησυχία μου ότι οι περικοπές των κρατικών δαπανών στη Βρετανία θα επηρέασουν αρνητικά τις επιχορηγήσεις σε μαθητές με αναπηρία. Αυτή η χρηματική υποστήριξη με βοήθησε πολύ κατά τη διάρκεια της καριέρας μου. Στην περίπτωσή μου βέβαια, τα χρήματα όχι μόνο με βοήθησαν να κάνω την καριέρα μου, αλλά με κράτησαν κυριολεκτικά ζωντανό!», τόνισε ο Stephen Hawking στο δοκίμιο του.
Τα χρήματα όπως τόνισε, μπορούν να δώσουν την ελευθερία στα ξεχωριστά άτομα και η φτώχεια αντίθετα, να τα παγιδεύσει και να τα περιορίσει.
Ως άνθρωπος με σοβαρή αναπηρία, έκανε σαφές ότι για εκείνον τα χρήματα είναι απλά ένα μέσο για να κάνει τη δουλειά του και να λειτουργήσει και ότι ποτέ δεν ήταν σε θέση να εκτιμήσει τους κατόχους του πλούτου που τον στήριζαν οικονομικά.
«Οι άνθρωποι πρέπει να αρχίσουν να αμφισβητούν την αξία του καθαρού πλούτου. Είναι η γνώση πιο σημαντική από τα χρήματα; Μπορεί να έχουμε πραγματικά κάτι δικό μας, ή είμαστε απλά παροδικοί θεματοφύλακες;», αναφέρει μεταξύ άλλων.
Ο Χόκινγκ προέτρεψε την διαιρεμένη Βρετανία να αλλάξει τη γενική στάση της απέναντι στα χρήματα και έκανε λόγο για συνεργασία των πολιτών για ένα κοινό όραμα.
«Να συνεργαστούμε όλοι μας για ένα κοινό όραμα και η προσπάθεια μας αυτή μπορεί να διασφαλίσει ότι η ανθρωπότητα μπορεί να επιβιώσει. Θα πρέπει να προσαρμοστούμε, να επανεξετάσουμε και να αλλάξουμε κάποιες από τις θεμελιώδεις παραδοχές μας σχετικά με το τι εννοούμε με τον όρο πλούτου, την κατοχή πλούτου, τι είναι δικό μου και τι δικό σου. Ακριβώς όπως τα παιδιά, θα πρέπει να μάθουμε να μοιραζόμαστε».
Και καταλήγει: «Εάν αποτύχουμε, τότε οι δυνάμεις που συνέβαλαν στο Brexit, ο φθόνος και ο απομονωτισμός, που δεν κυριαρχούν μόνο στην Βρετανία αλλά σε όλο τον κόσμο, το πνεύμα του να μην μοιραζόμαστε, η αποτυχία να διαιρέσουμε τον πλούτο πιο δίκαια, τόσο εντός όσο και εκτός των εθνικών συνόρων, οι δυνάμεις αυτές λοιπόν, θα ενισχυθούν. Αν συμβεί αυτό, δεν θα ήμουν αισιόδοξος για τη μακροπρόθεσμη προοπτική του είδους μας».
πηγές: imerisia.gr – www.theguardian.com

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2016

Το πέρασμα στον κομμουνισμό. Ένοπλη Επανάσταση ή Ήπια Μετάβαση

Αρκετές φορές έχω θίξει το θέμα της έλλειψης οικονομικής παιδείας στη χώρα μας. Έτσι, δεν απορώ γιατί εκπλήσσονται όλοι για το σχέδιο Τσίπρα, Βαρουφάκη, Galbraith. 
Σε ανάρτηση μου στις 04 Ιουλίου 2015 σε προσωπικό μου λογαριασμό στο Facebook, σχολίαζα την στάση αναμονής του Διοικητικού Συμβουλίου του EFSF, όσον αφορά το μηχανισμό στήριξης προς την Τράπεζα της Ελλάδος: 
 
Κανείς οικονομολόγος ΔΕΝ θα υπέγραφε να ΜΗΝ γίνει απαιτητό το ποσό που χειρίζεται. Ο στόχος του Κου Τσίπρα είναι να διαγράψει την Τράπεζα της Ελλάδος, για να κάνει ΜΙΑ και μοναδική νέα Τράπεζα της Ελλάδος με μόνο μέτοχο το Δημόσιο. Αυτό είναι το πρώτο από το δεκάλογο του Μαρξ, για τη μετάβαση στον κομμουνισμό.

Προφανώς και δεν πρωτοτύπησα στις αποτυπώσεις μου. Απλά ανέφερα τι γράφουν τα βιβλία οικονομικών. 
 
Όταν δεν έχεις χρηματοδότηση, κόβεις χρήμα. Αν δεν έχεις δυνατότητα να κόψεις χρήμα, την δημιουργείς. Αν δεν έχεις συναλλαγματικά αποθεματικά, τα εξασφαλίζεις.
 
Αν είναι των Ευρωπαίων (Βαρουφάκης σύστημα hacking των ΑΦΜ) και χωρίς συμφωνία, μόλις ανατίναξες τη χώρα σου ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ. Η πείνα και το δελτίο τροφίμων είναι το επόμενο βήμα.

Εκείνοι οι πέντε - έξι άνθρωποι που έτρεξαν την πρωτοβουλία Μένουμε Ευρώπη τότε, ήταν οι λίγοι που δεν φοβήθηκαν να σταθούν απέναντι. στην επερχόμενη διάλυση της τριακοστής πέμπτης πιο πλούσιας χώρας στον κόσμο, 

Τους ευγνωμονώ γιαυτό και χαίρομαι που αποτέλεσα έναν εξ αυτών. 

Ακολουθεί σε επανέκδοση το άρθρο μου : Οι Φιλελευθεριάζοντες Μαρξιστές βλάπτουν την οικονομία και τους πολίτες, το οποίο  αναλύει διεξοδικά τον μηχανισμό που είχε δημιουργήσει ο Δρ Βαρουφάκης για να δημιουργήσει συναλλαγματικά αποθεματικά, ώστε να περάσει στην δραχμή και πως αυτό θα έθετε σε κίνδυνο τις ζωές των Ελλήνων πολιτών. 

Το μοντέλο που οι μαρξιστές πάντα ακολουθούν, είναι το κράτος πρώτο, οι πολίτες μετά. Ένας φιλελευθεριάζων Μαρξιστής τώρα, θα προσπαθήσει να υποκαταστήσει θεσμούς, όπως οι Κεντρικές Τράπεζες και τους κανόνες που αυτές εφαρμόζουν.

Ο Δρ Βαρουφάκης σε άρθρο του στην εφημερίδα FinancialTimes αναφέρει ότι σκοπός του «hacking» των ΑΦΜ των πολιτών ήταν να δημιουργήσει ένα μηχανισμό μείωσης του χρέους που δημιουργείται, εξαιτίας της έλλειψη ρευστότητας στην ελληνική οικονομία, μιας και η Τράπεζα της Ελλάδας αδυνατεί να χρηματοδοτήσει το Κράτος.

Πιστεύω ότι ο Δρ Βαρουφάκης προσπαθεί να ξεφύγει από καταστάσεις, που δημιούργησε ο ίδιος στον εαυτό του, ανακοινώνοντας μεγαλόπνοα σχέδια που δεν μπορούν να υλοποιηθούν, χωρίς κάποια απαραίτητα πρακτικά βήματα.

Πρώτα απ όλα ας δούμε τη σκέψη του.

 Ήθελε να ακυρώσει μέρος χρέους που δημιουργεί η κυβέρνηση στον ιδιωτικό τομέα. Πώς μπορείς να το κάνεις αυτό όμως, χωρίς να έχεις τα απαραίτητα στοιχεία;

Η Ελληνική Κυβέρνηση έχει αλλάξει όλο το νομοθετικό πλαίσιο λογιστικής το 2014 και κατέστησε υποχρεωτικό για τις εταιρείες να καταχωρούν το σύστημα της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων με δεδομένα, όπως ΑΦΜ και των δύο μερών σε μια συναλλαγή, το συνολικό ποσό του τιμολογίου και τίποτα άλλο. Έτσι λοιπόν, υπάρχουν κάποια στοιχεία, αλλά όχι πλήρη, αφού  το σύστημα δεν είναι πλήρως διαδεδομένο, αλλά και λειτουργεί ΜΟΛΙΣ ένα χρόνο.

Φυσικά είναι εύκολο να τοποθετήσεις ένα ακόμα κουτάκι δίπλα σε αυτόν τον μηχανισμό, ώστε να δηλώνεται το χρεωστικό υπόλοιπο που έχουν μεταξύ τους οι επιχειρήσεις. Αλλά, πρώτα θα πρέπει να υποχρεώσεις τις επιχειρήσεις να σε ενημερώσουν για όλα τα πρότερα χρέη που έχουν, ώστε να έχεις πλήρη δεδομένα, μιας και αλλιώς το σύστημα δεν λειτουργεί.

Ένα άλλο πράγμα που πρέπει να κάνεις είναι να νομοθετήσεις, ώστε οι εταιρείες ή ακόμη και τα φυσικά πρόσωπα να ενημερώσουν τι χρωστά το ένα στο άλλο. Διαφορετικά, δεν μπορείς να συνδέσεις και ‘διαγράψεις’ αυτά τα χρέη.

Θα πρέπει επίσης να κατηγοριοποιηθεί το χρέος. Στην Ελλάδα έχουμε ΦΠΑ 23% στις περισσότερες περιπτώσεις, 16% σε άλλες κ.λπ.

Μπορεί μια επιχείρηση να διαγράψει ή να προαγοράσει μέρος του μελλοντικού ΦΠΑ της που είναι σε άλλες νομικές διατάξεις με το Φόρο Κεφαλαίου ας πούμε;

Στην Ελλάδα, έχουμε ήδη ένα νόμο βάσει του οποίου, οι εταιρείες μέχρι και 500.000 € τζίρο μπορούν να καταβάλουν το Φόρο Προστιθέμενης Αξίας, μόνο εάν ο πελάτης τους πληρώσει το παραστατικό που εκδώσουν. Γιατί λοιπόν όλη αυτή τη φασαρία για το σύστημα αυτό, όταν μπορεί να αυξηθεί αυτό το όριο για επιχειρήσεις έως 2.000.000 ή περισσότερο;

Ο Δρ Βαρουφάκης αναφέρει επίσης στο άρθρο του, ότι ήθελε να επιτραπεί στους πολίτες να μεταφέρουν χρήματα σε αποθεματικούς λογαριασμούς   που ο ίδιος και η ομάδα του, θα δημιουργούσε. Μετά από αυτό θα ήταν δυνατό για τους φορολογούμενους να χρησιμοποιήσουν αυτές τις πιστώσεις (credits), ακόμα και για να προπληρώσουν τους φόρους του επόμενου έτους με έκπτωση.

Δεν ακυρώνει αυτό την ισότητα των πολιτών, λόγω της αδυναμίας της κυβέρνησης, να αναδιατάξει την οικονομία και να συγκεντρώσει μετρητά; Είναι δίκαιο, μόνο και μόνο επειδή κάποιος, έχει τα χρήματα αυτή ακριβώς τη στιγμή να μειώσει τους φόρους του;

Σε όλη την επιχειρησιακή λειτουργία της οικονομίας, οι κυβερνήσεις δεν πρέπει να χρησιμοποιούν τη δύναμή τους για να επιβάλλουν στους πολίτες, διλήμματα που έχουν τη βάση τους στο φόβο.

Ένας λογικός φορολογούμενος - δεν έχει σημασία αν αναφερόμαστε σε επιχείρηση ή φυσικό πρόσωπο - γνωρίζει ότι η κυβέρνηση έχει τη δύναμη να αλλάξει το φορολογικό σύστημα της χώρας. Επομένως, μόλις το κράτος δώσει μια τέτοια επιλογή,  θα αντιληφθεί  την πράξη αυτή, ως μια άλλη αλλαγή των κανόνων και πάλι.

Δύο σενάρια ανακύπτουν από εκεί: 1. ο φορολογούμενος θα προπληρώσει τους φόρους στο φόβο μιας πιθανής ανόδου, και 2. ο φορολογούμενος θα μειώσει τη δραστηριότητα του στη χώρα υπό τον φόβο των αλλαγών. Και τα δύο σενάρια έχουν τα ίδια αποτελέσματα, δηλαδή μειωμένη ρευστότητα για επενδύσεις, που ισοδυναμεί με περισσότερη ανεργία και τελικά σε μείωση του εθνικού Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος, άρα νέα ύφεση.

Ένας φιλελεύθεριάζων μαρξιστής, όπως ο δρ.Βαρουφάκης παρουσιάζει τον εαυτό του, χτυπά και πάλι την καρδιά της ελεύθερης αγοράς, τοποθετώντας το κράτος, πριν από τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά. Τι ξεπερασμένο μοντέλο που ακολουθούν οι μαρξιστές.

Εκφοβίζουν τους πολίτες που κράτησαν τα χρήματα τους σε μια χώρα που έχει χρεοκοπήσει εξαιτίας του Δημοσίου. Αυτός δεν είναι και ο καλύτερος τρόπος για να εξασφαλιστεί η κοινωνική δικαιοσύνη!

Δεν θα υπογραμμίσω καν την έλλειψη νομιμότητας του εγχειρήματος, καθώς με τον τρόπο αυτό,η Ελλάδα θα είχε ένα παράλληλο νόμισμα που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και πάλι για τη χρηματοδότηση του κράτους, μέσω του τραπεζικού συστήματος!

Ο κ Draghi, δήλωσε πολύ σαφώς ότι ο ELA (Μηχανισμός επείγουσας παροχής ρευστότητας) δεν είναι εκεί για να χρηματοδοτεί το κράτος, αλλά να προσφέρει σταθερότητα στις καταθέσεις των πολιτών.
 
Τέλος, θα ήθελα να υπενθυμίσω, μόνο στο δημιουργικό καθηγητή και μέλος του ελληνικού κοινοβουλίου, πως στις περισσότερες περιπτώσεις, μεγάλες εταιρείες εκδίδουν ομόλογα και μικρές επιχειρήσεις έχουν δάνεια ως εγγύηση τις απαιτήσεις των πελατών τους.

Μήπως είχε σκεφτεί ότι μπορεί να βλάψει την πιστοληπτική ικανότητα των οργανισμών και των επιχειρήσεων με αυτόν τον τρόπο; Οι περισσότερες εταιρείες έχουν μερικές φορές, λάβει δάνεια για χρέη που δεν πρόκειται να πληρωθούν ή και δεν έχουν καν εκκαθαριστεί, αλλά με αυτόν τον τρόπο μπορεί να έχουν αυξημένη ρευστότητα για να κρατηθούν στη ζωή κι έτσι να μην αυξηθεί κι άλλο η ανεργία.

Χρειάζεται η εταιρεία ή ακόμη και το δικαστήριο, σε κάποιες περιπτώσεις να λάβουν την απόφαση για τη διαγραφή του χρέους. Πώς στο καλό θα αντικαταστήσεις έναν δικαστή με έναν υπολογιστή για να το πετύχεις όλο αυτό; Αναρωτιέμαι γιατί όλο αυτό το διάστημα  να μην εργάζεται σε κάτι πιο επείγον, που είναι οι μεταρρυθμίσεις που θα αλλάξουν το οικονομικό μοντέλο που απέτυχε στην Ελλάδα;

Μια χώρα δεν είναι ένα πείραμα μιας και ανθρώπινες ζωές βρίσκονται σε κίνδυνο.

Τα οικονομικά δεν είναι μια θετική επιστήμη. Είναι μια κοινωνική επιστήμη.

Οι άνθρωποι έρχονται πάντα πρώτοι.

Τζούρος Υψηλάντης

Η ΑΝΑΔΥΟΜΕΝΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ - ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΠΤΥΧΕΣ

ΜΕΡΟΣ Ι: “ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΡΑΦΕΙΣ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ”



Δρ. Επιχειρηματικής Εκπαίδευσης - Οικονομολόγος | Επιστημονικός Συνεργάτης E-Learning ΕΚΠΑ
H ιστορία αποτελεί ένα εργαλείο σύγκρισης και διδαχής για όσους επιθυμούν να διατηρούν τις αισθήσεις τους ανοιχτές στο κοινωνικό γίγνεσθαι χωρίς παρωπίδες ή υπεκφυγές. Η οικονομία της αγοράς είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το πολιτισμικό περιβάλλον κάθε εποχής και αναπτύσσεται με βάση τις ψυχολογικές αποχρώσεις της εκάστοτε κοινωνίας.
Η Ελλάδα, ήδη, διανύει έξι χρόνια κρίσης χωρίς ευδιάκριτα σημάδια βελτίωσης στο προσεχές μέλλον. Οι επίδοξοι επιχειρηματίες σήμερα έχουν να αντιμετωπίσουν τα αποτελέσματα που προκαλεί κάθε οικονομική κρίση καπιταλιστικού τύπου στη λειτουργία μιας χώρας. Επιπλέον, όμως, έχουν να αντιμετωπίσουν και κάτι ακόμα: το ίδιο τους το παρελθόν και μία διαστρεβλωμένη οικονομική αντίληψη, τόσο στη σφαίρα του ιδιωτικού όσο και δημόσιου βίου, η οποία έχει διαμορφωθεί μέσα από μία μακρά ιστορική πορεία του νεοελληνικού κράτους.
Και δεν χρειάζεται να είσαι μηχανικός ή αρχιτέκτονας, ώστε να γνωρίζεις ότι τα θεμέλια είναι αυτά που ορίζουν την μακροβιότητα και την ανθεκτικότητα ολόκληρου του οικοδομήματος. Η ελληνική οικονομία ήταν ανέκαθεν ένα οικοδόμημα με «πήλινα θεμέλια».
Ο καθένας θεωρούσε επιβεβλημένο να μένει στο «ρετιρέ», χαϊδεύοντας την εγωπάθειά του και υμνώντας την ατομικότητά του, ενώ στην ουσία εκμεταλλευόταν την απουσία συλλογικού ασυνειδήτου από πολίτες αυτής της χώρας και αδιαφορώντας για τον «λογαριασμό», που κάποια στιγμή θα καλούμασταν όλοι να πληρώσουμε.
Κατά τη γνώμη μου, αξίζει να αναδειχθεί το διάστημα 1830-1909, καθώς τότε μπήκαν τα οικονομικά θεμέλια της νεότερης Ελλάδας. Επικρατούσαν συνθήκες οικονομικής κρίσης της ελληνικής οικονομίας λόγω ενδογενών αδυναμιών, γραφειοκρατίας, ασταθούς φορολογικού πλαισίου και άλλων παραγόντων, που υπήρχαν τότε και ως ένα βαθμό επιβιώνουν και σήμερα.
Τα οικονομικά της Ελλάδας τέθηκαν για πολλά χρόνια υπό διεθνή έλεγχο ως αποτέλεσμα επάλληλων πτωχεύσεων και των κυρώσεων που επιβλήθηκαν στη συνέχεια από τους δανειστές. Επίσης, από το 1879 ως το 1890 η χώρα δανείστηκε μεγάλα ποσά, ενώ αναγκάστηκε να εκχωρήσει σε δάνεια το 40% με 50% των εσόδων της. Ο κρατικός προϋπολογισμός τις χρονιές εκείνες ήταν μονίμως ελλειμματικός και το ισοζύγιο πληρωμών αρνητικό. Τη δεκαετία του 1880 υπάρχει ραγδαία πτώση στις εξαγωγές του κύριου εξαγωγικού προϊόντος, της σταφίδας, εξαιτίας και της ανάκαμψης των γαλλικών εξαγωγών. Η ελληνική οικονομία έφτασε στην κατάρρευση, καθώς τα έσοδα από την εξαγωγή της σταφίδας διοχετεύονταν στην αποπληρωμή του εξωτερικού χρέους.
Το 1893 ο Χαρίλαος Τρικούπης αναφώνησε στη Βουλή το ιστορικό: « Κύριοι, δυστυχώς επτωχεύσαμεν», ενώ, ως αποτέλεσμα της ήττας το Μάϊο του 1897, η Ελλάδα αναγκάστηκε να πληρώσει πολεμικές αποζημιώσεις 4 εκ. τουρκικών λιρών και δέχθηκε νέο Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο για το διογκωμένο εξωτερικό της χρέος, ενώ παράλληλα ελεγχόταν η διαχείριση των οικονομικών πόρων του κράτους καθώς και η ακολουθούμενη νομισματική πολιτική (Βερέμης Θ. και Κολιόπουλος Γ. 2006).

Επιχειρηματική οργάνωση και χρηματοδότηση της ελληνικής οικονομίας (1830‐1909):
Απουσιάζει οποιαδήποτε μορφή επιχειρηματικής εκπαίδευσης ή επιμόρφωσης σε θέματα επιχειρηματικότητας στην ελληνική κοινωνία. Οι επιχειρηματίες ήταν αυτοδίδακτοι και στηριζόμενοι στην ύπαρξη ενός περιορισμένου δικτύου οικογενειακών επαφών, ως γόνοι εύπορων οικογενειών. Η συμμετοχή σε αυτό το περιορισμένο δίκτυο βασιζόταν σε ταξικά κριτήρια και το μέγεθος της περιουσίας. Η οικονομική αστάθεια, που επικρατούσε εκείνη την περίοδο, διαμόρφωσε σε σημαντικό βαθμό τα χαρακτηριστικά της αναδυόμενης νεοελληνικής επιχειρηματικότητας.
Έστω και έτσι οι συνθήκες επέτρεψαν στην αναδυόμενη ελληνική επιχειρηματικότητα να αναπτυχθεί, διανύοντας τα πρώτα βήματα προς μία αργή ενσωμάτωση στο ευρύτερο βιομηχανικό σύστημα της Ευρώπης. Η ελληνική οικονομία κατάφερε μέσα από αντίξοες συνθήκες να χρηματοδοτήσει την ανάπτυξή της. Οι Έλληνες επιχειρηματίες ανέπτυξαν ισχυρή παρουσία σε τομείς της ελληνικής βιομηχανίας όπως: εξόρυξης ορυκτών, μεταλλουργίας, μηχανολογίας, παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και χημικών λιπασμάτων. Η ανάπτυξη νέων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων και η ανάπτυξη της βιομηχανίας μέσα από τη σύσταση εταιριών άνοιξε νέους οικονομικούς χώρους, ενίσχυσε τη νομισματοποίηση, την εξάπλωση της χρήσης του συμβολικού χρήματος και τη δημιουργία μιας πραγματικής εθνικής οικονομίας.
Εκείνη την περίοδο σημαντική ήταν η συμβολή των εγχώριων και διεθνών Τραπεζικών Ιδρυμάτων. Στην Ελλάδα δραστηριοποιούνται συνολικά επτά τοπικές τράπεζες, με ισχυρές διασυνδέσεις με τη διασπορά, οι οποίες ανέπτυξαν σημαντική επιχειρηματική παρουσία (Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας, η Γενική Πιστωτική Τράπεζα της Ελλάδας, η Τράπεζα Βιομηχανικής Πίστεως, η Τράπεζα Ηπειροθεσσαλίας, η Τράπεζα Αθηνών, η Σταφιδική Τράπεζα και η Τράπεζα της Ανατολίας). Οι προαναφερθείσες τοπικές τράπεζες μαζί με τράπεζες της διασποράς και της Ευρώπης (Τράπεζα της Κωνσταντινούπολης, Banque d'Escompte de Paris,  Banque de l'Union Parisienne, Ε. Erlanger & Bros και Hambros & Sons) συμμετείχαν ή είχαν ιδρύσει Ανώνυμες Εταιρείες (Μποχώτης Θ., Γιανουλόπουλος Ι. et al., 2009).
Η οργανωμένη επιχειρηματική πρωτοβουλία, παρόλο που υπήρχε από τις αρχές, έγινε πιο έντονη στο πλαίσιο του αναδυόμενου τομέα των επιχειρήσεων από το 1879 και μετά. Η μετατόπιση αυτή ήταν αποτέλεσμα ενός περισσότερο ευνοϊκού περιβάλλοντος για την ανάληψη καινοτόμων επιχειρηματικών πρωτοβουλιών. Οι επιχειρηματικές πρωτοβουλίες των τραπεζών άνοιξαν νέους διαύλους για την κινητοποίηση των περιορισμένων κεφαλαίων και τεχνογνωσίας για την κατασκευή των δημόσιων υπηρεσιών και υποδομών. Στο επίκεντρο αυτών των προσπαθειών ήταν το εθνικό σύστημα σιδηροδρόμων μήκους 1548 χιλιομέτρων (Καλαφάτης Θ. & Πρόντζας et.al., 2011). Το έργο αυτό, σε συνδυασμό με το άνοιγμα της διώρυγας της Κορίνθου, ήταν τα βασικά συστατικά για τη δημιουργία μιας ολοκληρωμένης εθνικής οικονομίας και της διοικητικής συγκεντροποίησης, τα οποία ήταν απαραίτητα για την οικοδόμηση του έθνους.
Μια πρόσθετη θετική επιρροή ήταν η επιχειρησιακή ικανότητα του κράτους για την κατασκευή των απαραίτητων υποδομών για την περαιτέρω ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Αυτό σχετίστηκε σε μεγάλο βαθμό και με την εκ νέου πρόσβαση των ελληνικών κυβερνήσεων στη διεθνή αγορά κεφαλαίων (1879), μετά την απαγόρευση που είχε επιβληθεί στην Ελλάδα για τριάντα έξι χρόνια από τους διεθνείς πιστωτές. Επιχειρηματίες με ισχυρές διασυνδέσεις στο εξωτερικό λειτούργησαν ως βασικοί διαμεσολαβητές στις διαπραγματεύσεις της ελληνικής πολιτείας για την άρση του μακρόχρονου οικονομικού εμπάργκο που είχε επιβληθεί (Κατσούλης, 1994). Έτσι, με τη διαμόρφωση ευνοϊκότερων οικονομικών συνθηκών παρατηρήθηκε σημαντική μεταφορά κεφαλαίων και τεχνογνωσίας από την Ευρώπη προς την Ελλάδα από 1879 και έπειτα.
Μία σημαντική μεταστροφή σε επίπεδο επιχειρηματικής αντίληψης πραγματοποιήθηκε από τους Έλληνες επιχειρηματίες δεύτερης γενιάς, οι οποίοι απέκτησαν μόρφωση στο εξωτερικό και κατάφεραν να μεταλαμπαδεύσουν νέα ευρωπαϊκά πρότυπα στον τρόπο οργάνωσης των επιχειρήσεων στην Ελλάδα. Επίσης, εφάρμοσαν καινοτομίες και έφεραν την Ελλάδα πιο κοντά στις θετικές πολιτισμικές επιδράσεις της Δύσης, οι οποίες ήταν απαραίτητες για τη διαμόρφωση ενός σύγχρονου επιχειρηματικού πνεύματος στην ελληνική οικονομία. Τα σημαντικότερα σημεία σε αυτή τη δυναμική πορεία της αναδυόμενης ελληνικής επιχειρηματικότητας και οικονομικής αντίληψης αποτυπώνονται στα ακόλουθα:
1. Οι Έλληνες επιχειρηματίες «πρώτης γενίας» (μέχρι περίπου το 1870) εμφανίζουν χαρακτηριστικά «εγωκεντρισμού» στη διοίκηση των επιχειρήσεών τους. Δεν διαθέτουν επαρκείς επιστημονικές γνώσεις, στηρίζονται περισσότερο στην εμπειρική γνώση και δεν ενδιαφέρονται να εισάγουν καινοτόμες διαχειριστικές τεχνικές. Ίδρυσαν, κυρίως, μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις, προκειμένου να διατηρήσουν τον απόλυτο έλεγχο. Επέλεξαν τα στελέχη και τους συνεργάτες τους, κυρίως, από την οικογένεια και το συγγενικό τους περιβάλλον, αναδεικνύοντας με αυτό τον τρόπο τους ισχυρούς οικογενειακούς δεσμούς στο πλαίσιο της ελληνικής κοινωνίας.
2. Ο Έλληνας επιχειρηματίας μέχρι περίπου το 1870 φαίνεται να προτιμά μάλλον βραχυπρόθεσμες παρά μακροπρόθεσμες στρατηγικές στις επιχειρήσεις του, αν και η πλειοψηφία των επιχειρηματιών επιθυμεί η επιχείρηση να διατηρηθεί και να κληρονομείται από τα παιδιά τους. Τα βασικά τους κίνητρα προκειμένου να αναλάβουν δράση είναι η οικονομική ανεξαρτησία και η οικονομική αποκατάσταση της οικογένειάς τους.
3. Παρότι θεωρούν γενικά το ελληνικό κράτος, την ασκούμενη πολιτική και τη γραφειοκρατία εμπόδια στις δραστηριότητές τους, την ίδια στιγμή ζητούν προστασία και επιδοτήσεις από την κυβέρνηση. Ένας τρόπος για να εξασφαλίσουν ευμενή μεταχείριση στις επιχειρηματικές τους πρωτοβουλίες από την Πολιτεία ήταν η προώθηση συγγενικών τους προσώπων στην πολιτική σκηνή της χώρας.
4. Οι επιχειρηματικές πρωτοβουλίες πολλών ιδρυτών εταιριών ήταν ένας συνδυασμός μη εταιρικής επιχειρηματικότητας (αναζητώντας τρόπους βραχυπρόθεσμης τοποθέτησης κεφαλαίων με σκοπό το ευκαιριακό κέρδος) και της σύστασης εταιριών. Αυτή η δυαδικότητα εμφανίστηκε είτε ταυτόχρονα ή με την πάροδο του χρόνου, καθώς έγινε η μετάβαση από το πρώτο στο δεύτερο είδος της επιχειρηματικής δράσης (κυρίως 1870-1909).
5. Ένα ακόμη χαρακτηριστικό είναι η διπλή επιχειρηματική εξέλιξη των γενεών μετά το 1873/74 σύμφωνα με την οποία όλο και περισσότεροι ιδρυτές εταιριών (συχνά γιοι των εμπόρων) ήταν επαγγελματίες και, παράλληλα, ένας αυξανόμενος αριθμός των επιχειρηματικών πρωτοβουλιών στον αναδυόμενο τομέα των επιχειρήσεων ήταν έξω από τη σφαίρα του γνώριμου παραδοσιακού επιχειρείν. 
6. Μετά το 1870 οι σημαντικότεροι ιδρυτές εταιριών είχαν λάβει τη μόρφωσή τους στο εξωτερικό, ανήκαν στην ελίτ της χώρας (ως γόνοι πλούσιων οικογενειών) ή προέρχονταν από την ελληνική διασπορά (ως γόνοι εμπόρων). Οι νέοι αυτοί επιχειρηματίες «δεύτερης γενιάς» ήταν καινοτόμοι και εισήγαγαν καινοτόμες τεχνικές στην επιχειρηματική οργάνωση των δραστηριοτήτων τους και των εταιριών που ίδρυαν, αλλά και στον τρόπο παραγωγής.
Μέσα από αυτή τη δυναμική επιτεύχθηκε σε σημαντικό βαθμό ο μετασχηματισμός της ελληνικής οικονομίας και η μεταβολή της επιχειρηματικής νοοτροπίας των Ελλήνων επιχειρηματιών προς την πορεία ενσωμάτωσης της ελληνικής οικονομίας στην ευρωπαϊκή «οικονομία της αγοράς» (Nair & Pandey, 2006; Salavrakos & Petrochilos, 2003).